تبلیغات

بیوگرافی و مصاحبه زنده یاد محمدعلی اینانلو

عکس های محمدعلی اینانلو | بیوگرافی محمدعلی اینانلو | درگذشت محمدعلی اینانلو بیوگرافی محمدعلی اینانلو,زندگینامه محمدعلی اینانلو,مصاحبه محمد اینانلو

بیوگرافی محمدعلی اینانلو,زندگینامه محمدعلی اینانلو,مصاحبه محمد اینانلو,بیوگرافی محمد اینانلو,بیوگرافی محمد علی اینانلو

بیوگرافی محمد اینانلو

آکاایران: بیوگرافی و مصاحبه زنده یاد محمدعلی اینانلو + بیوگرافی |

آکا » بیوگرافی و عکس های زنده یاد محمد علی اینانلو ، در ادامه با ما همراه باشید.

بیوگرافی زنده یاد محمدعلی اینانلو

محمدعلی اینانلو (زاده ۲ فروردین ۱۳۲۶ قزوین – درگذشتهٔ ۱۲ دی ۱۳۹۴) مجری تلویزیون، بازیگر، صداپیشه، کارشناس ورزشی، روزنامه نگار و کارشناس و مستندساز طبیعت بود. وی به عنوان قدیمی ترین گزارشگر و مفسر والیبال در ایران و بنیان گذار روزنامه نگاری محیط زیست شناخته می شد. اینانلو دارای دو فرزند به نام های آرش و البرز است.

سوابق کاری محمدعلی اینانلو محیط زیست

محمدعلی اینانلو دارای سابقه ۴۰ سال طبیعت گردی در ایران بود و آموخته های خود را به صورت نوشته و فیلم درآورد. همچنین، اینانلو از مبتکران کلاس های آموزش اکوتوریسم در ایران بود. او دارای مدرک کارشناسی در رشته ادبیات بود و در زمینهٔ کار در رسانه های مکتوب و تصویری ایران سوابق متعددی داشت. اینانلو همواره دغدغه معرفی و حفظ طبیعت ایران را داشت و در برنامه های مختلف آن را مورد تأکید قرار می داد.

محمدعلی اینانلو دربارهٔ ظرفیت های طبیعت ایران اعتقاد داشت: اکوتوریسم ۸ شاخه اصلی دارد و ۸۰۰ شاخهٔ فرعی که همه اینها در طبیعت ایران در دسترس است. از طرف دیگر کشور ما جوان ترین کشور دنیاست، یعنی با تربیت نیروهای جوان به این سمت به راحتی می توان این جاذبه ها را برای دیگران توضیح و تفسیر کرد.

محمدعلی اینانلو دارای سابقه ۴۰ سال طبیعت گردی در ایران بود

ورزش

محمدعلی اینانلو به عنوان مفسر بازی های والیبال از بازی های آسیایی تهران در سال ۱۹۷۴ شروع به کار کرده بود و از مجریان معروف تلویزیون و رادیوی ایران به شمار می رفت.

مستندسازی و سینما

محمدعلی اینانلو طی دوره فعالیت خود تعداد زیادی مستند در زمینه زیست محیطی و گردشگری تهیه و کارگردانی نمود که از شاخص ترین آنها می توان به ایران؛ جهانی در یک مرز اشاره کرد. وی هم چنین در دو فیلم سینمایی «ارتفاع پست» و «به رنگ ارغوان» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا به عنوان بازیگر حضور داشت و به ایفای نقش پرداخته بود.

مطبوعات

محمدعلی اینانلو از سال ۱۳۴۲ فعالیت مطبوعاتی خود را آغاز نمود و در بیش از ۴ دهه فعالیت مطبوعاتی علاوه بر نگارش مقاله های متعدد در مجلات و روزنامه ها سردبیری مجلات گردش، مجله سیلک رود به (زبان انگلیسی)، شکار و طبیعت، مجله جهانگردان و مجله طبیعت (هم چنین صاحب امتیازی) را به عهده داشت.

در گذشت محمدعلی اینانلو

محمدعلی اینانلو، در شهریور نود و چهار براثر یک ضایعه مغزی در بیمارستان بستری شده بود. وی مدتی تحت درمان بود و با بهبود حالش توانسته بود برنامه های تلویزیونی را هم اجرا کند. اینانلو چند ماه بعد، صبح روز دوازده دی ماه همان سال در بیمارستان آتیه تهران بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت.

محمد علی اینانلو، بنیان گذار روزنامه نگاری محیط زیست شناخته می شد

گزیده ای از گفتگوی اینانلو با رسانه های مختلف

متن زیر گزیده ای از چند گفت و گوی محمدعلی اینانلو است با رسانه های مختلف، خوانش حرف های اینانلو سیر یک زندگی موفق را پیش رویتان می گذارد، صرف نظر از اینکه علاقه مند به کارهای او بوده اید یا نه، با خواندن متن چیزهای زیادی دستگیرتان می شود.

از تبار شاهسون

محمدعلی اینانلو: ما از ایل شاهسون هستیم. پدرم هدایت الله خان اینانلو است. ایل شاهسون در دامنه های سبلان و دشت مغان زندگی می کنند. زمانی که من به دنیا آمدم بیش تر ایل تخت قاپو(ساکن شدن ایل در یک منطقه و ییلاق و قشلاق نکردن) شده بود، ولی من این خوشبختی را داشتم که سال های اول کودکی را در چادر زندگی کنم. دور تا دور ما صدای آب جاری، صدای پرنده ها و صدای باد می آمد و این حس با من باقی ماند. در دوران دانشجویی سفرهایم آغاز شد. اصفهان، شیراز، خراسان و… به سفرهای خارجی هم رفت.

هشت ساله ی آسفالت ندیده!

محمدعلی اینانلو: علت علاقۀ من به طبیعت و سفر کردن همین ژن ایلیاتی من است. در واقع من در طبیعت به دنیا آمدم و زندگی کردم و تا هشت سالگی من که به تهران آمدیم، حتی هنوز آسفالت ندیده بودم. طبق رسوم زندگی ایلیاتی، از صبح که بیدار می شدیم، چند نفر موظف بودند که مراقب من باشند، اما من همۀ آنها را “قال” می گذاشتم، “جیم” می شدم و به باغ و دشت و مزارع می رفتم؛ و موقعی که در میان گندم زار دراز می کشیدم، مارها، مارمولک ها وحشرات روی بدنم می آمدند، می خزیدند و من با آنها حرف می زدم.

ورزشکار همه فن حریف

محمدعلی اینانلو: پدرم و علی آقا سه چیز به من آموختند: سوارکاری- تیراندازی و راستگویی. من به شدت از دروغ گفتن و دروغ شنیدن بدم می آید و این خصلتم را مدیون تربیت ایلیاتی خودم هستم.با این ورزش های ایلیاتی بزرگ شدم، مشتی زنی یاد گرفتم، کشتی یاد گرفتم، چلتوق یاد گرفتم… بعدها که به تهران آمده بودیم، علاوه بر تیراندازی با تفنگ، من به تیراندازی با کمان هم علاقه مند شدم  و این رشته را ادامه دادم؛ تا جایی که قهرمان کشور شدم. فعالیت در رشته والیبال را هم از دورۀ دبستان شروع کردم وبه صورت حرفه ای ادامه دادم تا جایی که دعوت به حضور در تیم ملی هم شدم. بعد هم عضو تیم والیبال، بسکتبال و دومیدانی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران هم بودم.

فراری از درس

محمدعلی اینانلو: هیچ وقت درس را دوست نداشتم، اما به مطالعۀ آزاد خیلی علاقه دارم. به طوری که زندگی کردن بدون کتاب برای من کاملاً بی معنی است،  در همان زمان، معلمی داشتم به نام آقای نوح اسفند. ایشان عضو هیئت تحریریۀ مجلۀ توفیق بودند و باعث شدند برای اولین بار، مطلبی از من، در مجلۀ توفیق چاپ شود. وقتی که من اسم خودم را پای آن مطلب دیدم، چنان خوشحال شدم که همان لحظه از مدرسه بیرون رفتم و تا خانه دویدم و همین امر، باعث ادامۀ فعالیت من و ایجاد انگیزۀ هر چه بیشتر در من شد.

گزارشگر والیبال

محمدعلی اینانلو: اولین گزارش من هم مربوط به گزارش تیم “زسکا موسکا” بود که به ایران آمده بودند و چون اوایل کارم بود و آماتور بودم، با تأنّی خاصی گزارش را ارائه می دادم که حتی بعداً دوستان در روزنامه های ورزشی، از جمله همین اردشیر خان لارودی، سر به سرم گذاشتند. در آن زمان، هر کسی در رشته ای خاص تخصص داشت. مثلاً آقای بهمنش در کشتی و دومیدانی تخصص داشتند، مانوک خدابخشیان در فوتبال، ایرج ادیب زاده در دوچرخه سواری داشت و خلاصه هر کسی در حوزه ای متخصص بود و من هم در والیبال تخصص داشتم.

خبرنگاری عشق یا مرض؟

محمدعلی اینانلو: بعضی ها می گویند خبرنگاری عشق است، اما من معتقدم که “مرض” است! یک روز سیروس علی نژاد با من تماس گرفت از من خواست که یک مطلب راجع به کلاردشت بنویسم، من هم در پاسخ گفتم: ” سیروس! من تصمیم گرفتم که دیگر روزنامه نگاری نکنم”. ایشان هم گفتند: “خب هر طور راحتی” و گوشی را قطع کرد! همان شب، مطلب را برایش نوشتم. صبح که شد تلفن را برداشتم، تماس گرفتم. به محض اینکه سیروس گوشی را برداشت و صدای من را شنید گفت: “صبر کن، صبر کن، اون مرض رو من هم دارم! می دونم مطلب رو نوشتی!”

دو کیلو ناسزا

محمدعلی اینانلو: شایعه ای مبنی بر اینکه من شکار زده ام، برای من درست کردند. در ایلات و عشایر، شکار یک فضیلت محسوب می شود و اصلا، مردی که شکار نمی کرد فکر می کردند که مشکلی دارد. من با تفنگ بزرگ شدم. اما حالا بیش از هفده سال است که من به شکار نرفتم و شاید اولین شاهسونی باشم که تفنگ را زمین گذاشته، سال هاست که دیگر دل شکار کردن ندارم. حالا شما تصور کنید که برای من، چنین شایعه ای درست کنند و بدتر از آن، جوانان ما، بدون لحظه ای تفکر، این شایعه را پخش کنند! تصورش را بکنید که حدود “دو کیلوگرم” برای من ناسزا ارسال شد! خودتان حساب کنید که هر کیلوگرم، چند ورق A4 می شود؟ و روی هر ورق A4 چند تا کامنت می توان نوشت؟

مستند ساز رکورد دار

محمدعلی اینانلو: می توانم بگویم که من رکورددار برنامه های ایران شناسی در تلویزیون هستم و هزاران ساعت برنامه در این رابطه تولید کرده ام؛ در شبکه های 2، چهار، مستند و جام جم. حتی قدیمی ترین برنامه شبکه جام جم تحت عنوان «ایران، جهانی در یک مرز» متعلق به من است. من در این برنامه، این مملکت را به ایرانیان و مردم دنیا شناساندم.

جهانگردی به جای نفت

محمدعلی اینانلو: من حدود 12 سال پیش فیلم «جهانگردی به جای نفت» را ساختم که به تازگی برخی درباره این مساله حرف می زنند. من در آن زمان جهانگردی را به جای نفت پیشنهاد کردم که اگر گوش شنوایی بود، امروز با نفت بشکه ای 50 دلار به دست و پا نمی افتادیم و از لحاظ گردشگری پیشرفت زیادی کرده بودیم. اما علت اصلی اولویت داشتن گردشگری این است که کشور ما یکی از جوان ترین کشورهای دنیاست و 70 درصد جمعیت کشور ما، جوان ها هستند. در عین حال، افغانستان که همجوار ماست، بزرگ ترین تولیدکننده مواد مخدر جهان است. من معتقدم که بیکاری، ام الفساد است. من دو پسر دارم و می دانم که اگر جوان ها بیکار باشند، ممکن است به تدریج به انحراف کشیده شوند.

مرد رسانه

محمدعلی اینانلو: من در اصل یک فرد رسانه ای هستم.  یعنی اگر من برنامه گردشگری را برای تلویزیون ساخته ام، به این دلیل بوده که با رشته ام در ارتباط بوده است. اگر در رشته تبلیغات کار کرده ام و هنوز هم عضو انجمن جهانی تبلیغات هستم، به این دلیل است که حوزه ای از رسانه است. اگر مؤسسه طبیعت را راه اندازی کرده ام، باز هم بخشی از آن به رسانه مربوط می شود.

صدای خاص

محمدعلی اینانلو: اولویت من، کار رسانه ای مکتوب است و خیلی هم بد نمی نویسم. من آشنایی زیادی با کامپیوتر ندارم و اخیراً بچه ها به من یاد داده اند چطور با تبلت کار کنم. چندی پیش، سایتی را دیدم که بهترین صداها را با مثال های عینی شناسایی و معرفی کرده بود. مثلاً نوشته بود که صدای بم زنانه چنین تعریفی دارد یا صدای سوپرانو، فلان تعریف و مختصاتی دارد. برای صدای «باس» یا بم مردانه هم تعریفی ارائه کرده بود و دو مثال برای آن معرفی کرده بود؛ محمدعلی اینانلو و محمد نوری.

سینما و حاتمی کیا

محمدعلی اینانلو: با حاتمی کیا شرط کردم و گفتم که وقتی تو کارگردانی می کنی، من اجازه می خواهم که به فاصله یکی دو متر پشت سرت بایستم. او باز هم تأکید کرد که مشکلی ندارد من پشت سرش بایستم. در آن شرایط دیدم که این فرد در انتخاب جای دوربین و کارهای دیگر چقدر باهوش است. بعد از این که کارمان در فیلم ارتفاع پست تمام شد، حاتمی کیا از من پرسید که به چه نتیجه ای رسیدی؟ گفتم که من فیلم خودم را خودم کارگردانی نخواهم کرد. من ترجیح می دهم به عنوان مشاور در کنار کارگردانی مثل تو بایستم. وقتی علت را جویا شد، به او گفتم که سینما خیلی بی رحم است و من به این حد بی رحم نیستم.

مسافر ماشین باز

محمدعلی اینانلو: من در 30 سال گذشته، 4 میلیون کیلومتر در ایران سفر کرده ام. این یک ادعای بی حساب و کتاب نیست و کیلومتر شمارهای ماشین های من در این باره شهادت می دهند. من هر ماشینی را که می خرم، 400 هزار کیلومتر با آن رانندگی می کنم و اگر از بین نرفته باشد، از پرتگاه سقوط نکرده باشد یا سیل آن را نبرده باشد، آن را رنگ و تودوزی می کنم و در مزرعه ام می خوابانم. هنوز هم چند ماشین دارم که چنین وضعیتی دارند.  من در کانادا خودرو اجاره کردم و تمام مناطق شرقی، غربی، شمالی و مرکزی این کشور را گشتم. هر کسی که به کانادا می رود، برای استراحت و تفریح می رود اما من در آنجا هم مثل ایران زندگی کردم.

کاشف خستگی ناپذیر

محمدعلی اینانلو: مثلاً کلاردشت را من معروف کردم اما امروز از کلاردشت چیزی باقی نمانده است. حتی جنگل ابر را من برای نخستین بار معرفی کردم اما چاره ای هم نیست؛ این مملکت متعلق به جوان هاست و آنها باید بروند و مناطق مختلف کشور را ببینند. البته لازم است که محیط زیست را ملاحظه کنند.  ما در کویر لوت چیزهایی کشف کردیم که برای نخستین بار در ایران کشف شد اما متأسفانه به آن ها توجه نشد.  از دانشگاه های آمریکا به من جواب دادند اما وقتی من گزارشی به فارسی و انگلیسی تهیه کردم و برای دانشگاه تهران، سازمان محیط زیست و… فرستادم، هیچ کس به من نگفت عمو! خرت به چند من؟!

کویر گردی

محمدعلی اینانلو: من از جوان هایی که برای آف رود و تفریح به کویر می روند خواهش می کنم که برنامه ریزی شده به کویر بروند؛ اول به خاطر حفاظت از جان خودشان و بعد به خاطر حفظ طبیعت. قطعاً جوان ها باید از رانندگی در کویر لذت ببرند؛ همان طور که من هم زمانی که در پهنه کویر می افتم، از رانندگی لذت می برم اما کویر را خراب نمی کنم و طبیعت را شلوغ نمی کنم. حیواناتی که در کویر زندگی می کنند، حق حیات دارند و برعکس آن چیزی که می گفتند کویر لوت عاری از حیات است، من اثبات کردم که تا اعماق کویر لوت، حیات وجود دارد.

نیمرو روی سنگ

محمدعلی اینانلو: می گفتند که «گندم بریان» گرم ترین نقطه کره زمین است که البته یک سال هم گرم ترین نقطه زمین بود. من تا داخل گندم بریان رفتم، تخم مرغ را روی سنگ نیمرو کردم، خوردم و فیلمش را هم ثبت کردم. یک نفر جنگل را دوست دارد و یک نفر کوهستان را می پسندد. همه جا هم زیباست.من به شخصه کویر را خیلی دوست دارم؛ گستردگی، عظمت، زیبایی، شب ها و ستاره های کویر باعث شده اند که کویر حالت عجیبی داشته باشد.

سمنان یک قاره است

محمدعلی اینانلو: دامغان هم کویر دارد، هم کوه دارد و هم جنگل دارد؛ در حالی که همه اینها به یکدیگر نزدیک هستند. یا حتی سمنان. شما در سمنان با گرمای 50 درجه مواجه می شوید اما زمانی که 20 دقیقه رانندگی می کنید، دمای هوا به 20 درجه می رسد. 20 دقیقه دیگر رانندگی می کنید و به جنگل می رسید و بعد از یک ساعت می توانید به دریا برسید. در کجای دنیا چنین چیزی می بینید؟ اگر مردم کشورهای دیگر بخواهند چنین مناظر طبیعی را ببینند باید قاره عوض کنند اما ما می توانیم همه این مناظر را در سمنان ببینیم.

شکار ممنوع

محمدعلی اینانلو: من شکارچی بودم اما 15 سالی است که به شکار نمی روم. علی رغم این که خودم شکارچی بودم و با شکار موافقم اما به شدت طرفدار این هستم که شکار برای 5 سال ممنوع شود. البته باید فروش 400 پروانه در سال ادامه پیدا کند و راهی پیدا کنیم که از کشتار حیوانات جلوگیری شود. من کار و زندگی ام از یکدیگر جدا نیست. همه از می پرسند چه زمانی وقت می کنی به خودت برسی؟ من می گویم که تفریح من، کار من است و کار من تفریح من است؛ زندگی من، کارم است و کارم زندگی من است. متأسفانه همسرم فوت کرده اما تا زمانی که زنده بود، با من همراهی می کرد.

از آش شله قلمکار تا فسنجون

محمدعلی اینانلو: همه غذاها را راحت می خورم اما بعضی را به بعضی دیگر ترجیح می دهم. قورمه سبزی و فسنجان را خیلی دوست دارم. دنده کباب را هم خیلی دوست دارم اما نه بیشتر از یک بار در هفته. آشپز درجه یک هستم. آش شله قلمکار شیرازی درست می کنم که کار هر آشپزی نیست اما 48 ساعت برای آن زمان می گذارم.

خشم دریاچه ارومیه

محمدعلی اینانلو: دریاچه ی ارومیه ده ها سال صبر کرد و دید که آب هایش را بردند و با آن باغ سیب درست کردند و چه سیب­ های درشتی هم به دست آوردند. حالا صبرش دارد تمام می­ شود و می گوید شما آدم­ ها به من آب ندادید. من این آب باقیمانده را در اختیار آفتاب می گذارم و تبدیل می­ شوم به نمک. بعد باد را که با من دوست است خبر می­ کنم و نمک ها را می نشانم روی همان سیب های درشت و همه ی این باغ هایتان را نابود می­ کنم.سیستان زمانی انبار غله ی ایران بود و بعد از این که هامون­ ها خشک شدند واردکننده ی گندم شد.

بیوگرافی و مصاحبه زنده یاد محمدعلی اینانلو + بیوگرافی

فروش اسکریپت

اسکریپت مجله تفریحی فان سیتی به فروش میرسد. جهت دریافت اطلاعات بیشتر به صفحه زیر مراجعه کنید.

فروش اسکریپت

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات


جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار