تبلیغات

احتمالا در اعماق پلوتو اقيانوس مايع وجود دارد

احتمالا در اعماق پلوتو اقيانوس مايع وجود دارد

بيگ بنگ/ بر اساس يک تحليل جديد، اقيانوسي مايع و عميق در سياره کوتولۀ پلوتو، بهترين توضيح براي تصاوير انتشار يافته توسط فضاپيماي “افق هاي نو” ناسا محسوب مي‌شود. اين ايده که پلوتو اقيانوسي زير سطحي دارد، ايده ي جديدي نيست ولي مطالعه ي حاضر به بررسي مفصل نقش احتمالي آن در تکامل ويژگي هاي کليدي مي پردازد که از جملۀ آنها مي توان به صحراي پهناور اسپوتنيک پلانيوم اشاره کرد.
سپوتنيک پلانيوم که يک بخش از تصوير قلبي شکل معروف را تشکيل مي‌دهد، احتمالا تطابق فراواني با محور جزرومدي پلوتو دارد. فرانسيس نيمو ، پروفسور علوم زميني و سياره اي در دانشگاه کاليفرنيا- سانتا کروز و نخستين نويسنده مقاله پيرامون يافته هاي جديد گفت: وزن اضافي بايد جايي در زير سطح مخفي شده باشد و اقيانوس راهي طبيعي براي حصول آن به شمار مي‌رود. مقاله اي ديگر در خصوص همين موضوع که تحت رهبري جيمز کين از دانشگاه آريزونا قرار دارد به مسئله جهت گيري مجدد پرداخته و به شکستگي هاي روي سطح پلوتو بعنوان مدارکي دال بر وقوع چنين رويدادي اشاره مي کند.
به مانند بسياري ديگر از دهانه هاي برخوردي در منظومه شمسي، اسپوتنيک پلانيوم احتمالا در اثر برخورد شهاب سنگي بزرگ شکل گرفت و حجم عظيمي از پوسته يخي پلوتو را شکل داد. به دليل وجود يک اقيانوس زير سطحي، واکنش ها نسبت به اين مي توانست نوعي فوران آب از پوسته ي ضعيف و نازک يخي پلوتو باشد. آب چگال تر از يخ است، و همين عامل مي تواند دهانه ي نسبتا عميقي با پوسته اي از يخ در حجم فوران آب بر جاي بگذارد.
نيمو افزود: در آن نقطه، هيچ جرم اضافي در اسپوتنيک پلانيوم وجود ندارد. آنچه که اتفاق مي افتد، سخت تر و سردتر شدن توده يخي است و درياچال با يخ نيتروژن پُر مي شود. در واقع نيتروژن نشان از جرم اضافي دارد. محاسبات نيمو و همکارانش نشان داد که اين دهانه برخوردي به لايه اي ژرف از نيتروژن نياز دارد که ضخامتي بيش از ۴۰ کيلومتر داشته باشد. آنان دريافتند که لايه نيتروژني با ضخامت ۷ کيلومتر در بالاي اقيانوس زير سطحي مي تواند جرم کافي براي ايجاد “ناهنجاري گرانشي مثبت” سازگار با مشاهدات فراهم آورد. ما براي رسيدن به ناهنجاري گرانشي مثبت، راه هاي مختلفي را مورد بررسي قرار داديم ولي هيچکدام شبيه يک اقيانوس زير سطحي عمل نکرده‌اند.
محققي به نام داگلاس هميلتون از دانشگاه مريلند فرضيه اي ديگر مطرح نمود و نيمو هم گسترش سناريوي اقيانوس زير سطحي را در دستور کار خويش قرار داد. سناريوي فوق با آنچه که در ماه قمر زمين رخ داده، مطابقت دارد، جايي که ناهنجاري هاي گرانشي مثبت در دهانه هاي بزرگ اين قمر مورد اندازه گيري و بررسي قرار گرفته اند. به جاي اقيانوس زير سطحي، ماده ي گوشتي چگال و متراکم زير پوسته ي ماه فشاري بر پوسته نازک دهانه وارد آورده است. سپس، جريان گدازه ها بر دهانه ها هجوم آورده و حجم اضافي را بر جاي گذاشتند.
اما در اينجا دهانه هاي روي سطح يخي پلوتو از نيتروژن ِ منجمد پُر شده اند. مقدار زيادي نيتروژن در اتمسفر پلوتو نيز وجود دارد که يا ترجيحاً در اين دهانه هاي تحتاني يخ مي بندد يا در نواحي پيرامون آنها دچار انجماد مي شوند و سپس در قالب يخچال جاري مي گردند. تصاوير بدست آمده از فضاپيماي افق هاي نو نشان مي دهد که يخچال هاي نيتروژني در خارج از دامنه کوهستاني پيرامون اسپوتنيک پلانيوم جريان مي يابند. اجرام بزرگتري در کمربند کويپر وجود دارد که به لحاظ اندازه و چگالي به پلوتو شباهت دارند. اين اجرام شايد جالب توجه باشند، اما گلوله‌هاي برفي منجمد نيستند. جزئيات بيشتر اين پژوهش در نشريه ي Nature منتشر شده است.



با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويدمنبع: بيگ بنگ

فروش اسکریپت

اسکریپت مجله تفریحی فان سیتی به فروش میرسد. جهت دریافت اطلاعات بیشتر به صفحه زیر مراجعه کنید.

فروش اسکریپت

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات


جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار

در انتخاب و نمایش محتوا هیچ دخالت انسانی وجود ندارد لذا از شما خواهشمندیم در صورتی که این مطلب را مغایر با قوانین جمهوری اسلامی ایران است به ما گزارش کنید.